ΤΟΥ ΚΩΣΤΗ ΠΑΛΑΜΑ
Παιδί, το
περιβόλι μου που θα κληρονομήσεις,
όπως το βρεις κι’ όπως το δεις να μη το παρατήσεις.
Σκάψε το ακόμα πιο βαθιά
και φράξε το πιο στέρεα,
και πλούτισε τη χλώρη του και πλάτηνε τη γη του,
κι ακλάδευτο όπου μπλέκεται να το βεργολογήσεις,
και να του φέρεις το νερό το αγνό της βρυσομάνας.
Κι άν αγαπάς τ’ ανθρώπινα
κι’ όσα άρρωστα δεν είναι,
ρίξε αγιασμό και ξόρκισε τα ξωτικά, να φύγουν,
και τη ζωντάνια σπείρε του μ’ όσα γερά, δροσάτα.
Γίνε οργοτόμος, φυτευτής,
διαφεντευτής!..
Κι αν είναι
κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί ωργισμένοι,
κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα,
για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια,
μη φοβηθείς το χαλασμό!.. Φωτιά ! Τσεκούρι !Τράβα !,
ξεσπέρμεψέ το , χέρσωσε το περιβόλι, κόφ’ το,
και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα,
για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα,
π’όλο την περιμένουμε, κι όλο κινάει για νάρθη,
κι όλο συντρίμμι χάνεται στο περάσμα των κύκλων!..
ΥΓ: Ο Κωστής Παλαμάς δεν χρειάζεται συστάσεις..Πολυγραφότατος
ποιητής , ένας ‘Ελληνας με πάθος για τα πρόσωπα και τα πράγματα σε όλες τις ιστορικές
περιόδους του ελληνισμού, ένας πατριδολάτρης αλλά όχι εθνικιστής , όπως ο ίδιος
εξηγούσε..Αλλά και ένας παγκόσμιος ποιητής αφού η ποίησή του αγκαλιάζει και απευθύνεται
σε όλους εκείνους που τιμούν τον άνθρωπο
και τις αξίες του ανεξάρτητα από χωροχρονικές ή και άλλες διαφορές..
Το ποίημα αυτό είναι
ιδιαίτερα επίκαιρο σήμερα..Τελειώνει μελαγχολικά ..Είναι τόσο ξεκάθαρο το νόημα
που δεν θα κάνω καμία ανάλυση…Με περιμένουν στοίβες γραπτά του Β΄τετραμήνου…Δεν
θα μπορούσα όμως να μην ευχηθώ για την ημέρα και τη διπλή γιορτή της…Του
Ευαγγελισμού της Παναγίας μας και του
ξεσηκωμού των Ελλήνων για ανεξαρτησία και ελευθερία…
Χρόνια πολλά λοιπόν Ελλάδα …και σε όλους, όσοι γιορτάζουν σήμερα…
Μελαγχολία τέτοια μέρα;
Θα μου πείτε… Γιατί επέλεξες ένα ποίημα
που όσο μιλάει για αγώνα για ένα μέλλον καλύτερο, άλλο τόσο πιστεύει στο
ανέφικτο του πράγματος;
Επειδή φοβάμαι ότι
είναι αλήθεια…
ΜΑΡΙΑ ΦΟΥΚΑ
