Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ.....ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ

 ΣΧΟΛΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ  ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ 1973

2ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΠΑΤΡΩΝ                                        ΝΟΕΜΒΡΗΣ 2026






Κεντρικό μήνυμα της γιορτής που αφιερώσαμε στην ηρωική εξέγερση του Πολυτεχνείου 1973 ήταν: ΔΕΝΞΕΧΝΑΜΕ...ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ.

21 μαθητές και μαθήτριες της Γ' Γυμνασίου  παρουσίασαν  τα γεγονότα  της εξέγερσης  συνδέοντάς τα όμως με το σήμερα...

Συμπέρασμα:Η Δημοκρατία  δεν είμαι κάτι δεδομένο..αλλά πρέπει να περιφρουρείται με νύχια και με δόντια..

Γι αυτό δεν μένουμε σιωπηλοί σε Φαινόμενα  Φασισμού  που συχνά καταπατούν  δικαιώματα και ελευθερίες  των πολιτών..     Μιλάμε...

Δημοκρατία  σημαίνει ΜΙΛΑ ΟΧΙ ΣΩΠΑ

Και κάτι τελευταιο: Το να μιλάς δεν απαιτεί  θράσος..Απαιτεί  φιλότιμο, κοινωνική αλληλεγγύη,  αρετή  και λεβεντιά...

Οι μαθητές  έπαιξαν με τη Ψυχή  τους...Για να προετοιμάσουν τη γιορτή έδωσαν τα διαλείμματα τους, τη γυμναστική τους, τις Κυριακές τους..Τα ευχαριστούμε  και τους ευχόμαστε  καλή πρόοδο και κάθε ευλογία στη ζωή τους...

Γενική επιμέλεια 

Υπεύθυνες καθηγήτριες:

Φούκα Μαρία

Λοτσάρη Άντζελα.. 


Υπεύθυνη χορωδιας

Σιταρίδη Εύη 

 

Σκηνικά:

Σκαρπέντζου Κατερίνα

                                                                                   ΜΑΡΙΑ ΦΟΥΚΑ

Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2026

ΜΑΓΟΥΛΙΑΝΑ ΑΡΚΑΔΙΑΣ....ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2026..



 


ΥΓ: Τίποτα δεν με συγκινεί περισσότερο από αυτόν τον τόπο...Το  χωριό του πατέρα  μου.. Αναπαύεται εκεί...Στα 1365 μέτρα...στο Μαίναλο ...Με φθινοπωρινή μελαγχολική διάθεση....μετά από πολύ πολύ καιρό..ΚΑΛΗΜΕΡΑ σε όλους τους φίλους μου...
                                               ΜΑΡΙΑ ΦΟΥΚΑ

Σάββατο 13 Ιουνίου 2026

ΡΙΝΟΚΕΡΟΣ: ΜΙΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ Α΄ ΕΛΜΕ ΑΧΑΙΑΣ

ΛΙΓΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ…

Αφήσαμε το προσωπείο του ρινόκερου στην ντουλάπα μας και πήγαμε να δούμε την παράσταση. Κάποιοι το φορούσαμε κιόλας με κείνο το σπρέι που το κάνει αόρατο. Η παράσταση για άλλη μια φορά συγκλονιστική. Ο θίασος των συναδέλφων της θεατρικής ομάδας  <<από Κοινού >> με  εμπνευστή και μαέστρο τον Φώτη Λάζαρη έδωσε και πάλι τα ρέστα της.

Υποκλιθήκαμε στο μεγαλείο της τιτάνιας προσπάθειας του Ερασιτέχνη  να δαμάσει  την τόσο απαιτητική Τέχνη του Θεάτρου, με όπλα το μεράκι, την αφοσίωση, την αγάπη και την  μυσταγωγία των προβών που αλλοιώνουν ψυχές και σώματα . Ο θίασος, ο ένας καλύτερος από τον άλλον, με στέρεο περπάτημα οργάνωσε το περίγραμμα της Πόλης που ζει και δρα μαζικά ο ρινόκερος σε κάθε  πρόσωπο , βλέμμα , προσδοκία..Έκανε απόλυτα σαφή τον κίνδυνο της μαζικής υστερίας , της σύνθλιψης της ατομικότητας  που διατηρεί ακέραια την ψυχή και τη βούληση, ανυπότακτα στο βουερό ρεύμα των καιρών..

Ένας θίασος που διανύοντας χιλιόμετρα  στη μικρή λιτή σκηνή του Λιθογραφείου, με μια ενέργεια απίστευτη έως σπαρακτική, μεγαλειώδης στις μεταμορφώσεις του  σε ρινόκερους, μας πήρε και μας σήκωσε.. Κάθε σκηνή μια γροθιά στις βεβαιότητές μας για το τί είναι Τέχνη και το τί είναι Ζωή.. Κάθε ατάκα επίκαιρη αλλά και διαχρονική, δουλεμένη τόσο ώστε να φαντάζει αδούλευτη και αυθόρμητη..Ένας καθρέφτης που κοιταχτήκαμε όλοι μήπως έχουμε βγάλει καρούμπαλα στο μέτωπο  αλλά κυρίως στην ψυχή...Το τόσο υποβλητικό τέλος ήρθε να ολοκληρώσει  και να κορυφώσει την μόνη απάντηση που αξίζουν οι Άνθρωποι..Δεν παραδίνομαι, δεν υποχωρώ, δεν υποκύπτω...ΣΙΩΠΗ..

Ταυτιστήκαμε με κάθε ήρωα που υπέκυπτε στη ρινοκερίτιδα,ψάχνοντας να βρούμε δικαιολογίες να τη θρονιάσουμε αγέρωχη στην καθημερινή ζωή μας. Παρασυρθήκαμε. Από  μια παράσταση που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις καλύτερες επαγγελματικές του είδους. Ήχοι, χρώματα, βλέμματα , φωνές , μουσικές, κλαυσίγελοι , κραυγές, απειλές ,γκριμάτσες  τόσο όσο χρειαζόταν συνδυασμένα για να μας ταξιδέψουν όχι πολύ μακριά δυστυχώς..Σε μια άλλη πόλη , σε μια άλλη ζωή..Αλλά στην Πόλη μας και στη Ζωή μας..

Η επιλογή του έργου  εξαιρετική. Η διασκευή του άκρως ευρηματική και σκόπιμα οικεία.

Ο Ευγένιος Ιονέσκο δεν θα το πίστευε  ότι ο ολοκληρωτισμός που τόσο πολέμησε στην ζωή του είναι εδώ ,περισσότερο από  ποτέ.. Στην  εποχή της μαζικής  υπερέκθεσης  και της πόζας,  της ηλεκτρονικής μοναξιάς και της φιλίας που ακολουθεί και δεν συμπορεύεται, στην εποχή που ο άνθρωπος που εννοεί και νοηματοδοτεί  κινδυνεύει να αντικατασταθεί από το νοηματοδοτούμενο......το εργαλείο δηλαδή που τώρα παίρνει τα ηνία και δίνει εντολές και απαντήσεις  με το κύρος  μεταφυσικής οντότητας, εκμεταλλευόμενο την πνευματική συγκομιδή αιώνων …Σε μια εποχή τέλος που αερολογούντες πολιτικάντηδες και δημοσιογραφούντες, όλο και τεκμηριώνουν τις μεγάλες πανανθρώπινες αξίες και όλο και  τις αφήνουν ατεκμηρίωτες..Παρουσιάζοντας το παράλογο λογικό , το ανήθικο ηθικό και παει λέγοντας.. Όποιος Μπερανζέ αρθρώσει μια  ένσταση, μια αντίρρηση, την παραμικρή υποψία ότι κάτι σάπιο συμβαίνει εδώ,  είναι γραφικός και εκτός τόπου και χρόνου,  βορά θηρίων χωρίς καμιά τύψη  και ενδοιασμό  με  σκοπούς που αγιάζουν τα μέσα… με ένα και μόνο επιχείρημα...Συ-νη-θί-ζεις...

 

ΥΓ: Η παράσταση μας έδωσε άπλετο υλικό να σκεφτούμε και να νιώσουμε..Υπάρχει όμως η εξής παγίδα. Να νομίσουμε ότι στην ανάλυσή της ή στη δημιουργία της  τελείωσε και  η δική μας συμμετοχή στην Αντίσταση.. Γιατί τότε θα έχει δίκιο ο ποιητής Αχιλλέας Ασλάνογλου   που λέει σε ένα ποιήμά του

«Η ποίηση δε μας αλλάζει»

Η ποίηση δε μας αλλάζει τη ζωή
το ίδιο σφίξιμο, ο κόμπος της βροχής
η καταχνιά της πόλης σα βραδιάζει.
Δε σταματά τη σήψη που προχώρησε

Δε θεραπεύει τα παλιά μας λάθη
Η ποίηση καθυστερεί τη μεταμόρφωση
κάνει πιο δύσκολη την καθημερινή μας πράξη.

Η Τέχνη λοιπόν, σε κάθε μορφή της δεν υπάρχει για να μας βολεύει σε έναν στοχασμό  που μας απομακρύνει από την δράση και την πράξη ….που μας  βοηθά να ζούμε σε προσωπικούς παραδείσους  χωρίς τον ρεαλισμό του καθημερινού αγώνα να μεταμορφώσουμε τη ζωή μας .. Γιατί τότε η Τέχνη θα γίνει το άλλοθί μας να κάνουμε τον Μπερανζέ να νιώθει ακόμα πιο μόνος πάνω στη σκηνή ..ακόμα πιο μόνος στην ίδια μας τη ζωή…με κείνο το ασθματικό σπαραγμό του που στοίχειωσε την παράσταση...αστυνομία , ο κολλητός μου έγινε ρινόκερος, αστυνομία ..αστυνομία.. 

(Μιλάω αυτοκριτικά πάντα)

Ταυτότητα παράστασης

Απόδοση-Διασκευή-Σκηνοθεσία Φώτης Λάζαρης

Σκηνογραφία Eno Shkodrani

Συνεργάτης σκηνογραφίας Αγγελική Βασιλείου

Υλοποίηση σκηνικών Eno Shkodrani, Λαμπρινή Αναγνώστου, Αγγελική Βασιλείου

Σχεδιασμός φωτισμού Φώτης Λάζαρης

Ρύθμιση φωτισμού Θανάσης Αναστασόπουλος

Σχεδιασμός ηχητικού περιβάλλοντος, ρύθμιση ήχου Βασίλης Λάππας

Μουσική επιμέλεια Φώτης Λάζαρης

Ενδυματολόγος Λαμπρινή Αναγνώστου

Φροντιστήριο Μαρία Γιαννοπούλου

Βοηθός σκηνοθέτη Ελένη Νταή

Μακιγιάζ Ελένη Νταή, Νόρα Μαυροειδή

Φωτογραφία, teaser, σχεδιασμός προγράμματος, αφίσα Βασίλης Λάγιος

Παίζουν με την σειρά που εμφανίζονται:

Ελένη Νταή, Όλγα Κάνιστρα, Νόρα Μαυροειδή, Μαρία Γιαννοπούλου, Παύλος Τσεκούρας, Νίκος Κωνσταντόπουλος , Κωνσταντίνος Κωστούλας, Φώτης Λάζαρης, Άγγελος Μπουμπούλης.

 

Συγχαρητήρια συνάδελφοι… Για τον κόπο σας  και την προσφορά σας.. Υπέροχοι όλοι ..Ευχαριστούμε Φώτη Λάζαρη… Πάντα άξιοι και καλοτάξιδοι όλοι..

                                                 ΜΑΡΙΑ ΦΟΥΚΑ
 



 

 







Κυριακή 5 Απριλίου 2026

Η ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ



 

Ο Διάλογος των Μηλίων και Αθηναίων (416 π.Χ.), στο 5ο βιβλίο της Ιστορίας του Θουκυδίδη (κεφ. 84-116), αποτελεί κορυφαίο δείγμα πολιτικού ρεαλισμού και κυνισμού. Οι Αθηναίοι εκβιάζουν τη Μήλο να υποταχθεί, προτάσσοντας το «δίκαιο του ισχυρότερου» έναντι της ηθικής, καταλήγοντας στην κατάληψη του νησιού, τη σφαγή των ανδρών και την υποδούλωση των γυναικόπαιδων. 

 

Βασικά Στοιχεία του Διαλόγου

·         Ιστορικό Πλαίσιο: Κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου, οι Αθηναίοι, στο απόγειο της δύναμής τους, επιτίθενται στη Μήλο, μια μικρή αποικία των Σπαρτιατών, η οποία επιθυμούσε να διατηρήσει την ουδετερότητά της.

·         Το Επιχείρημα των Αθηναίων: Οι Αθηναίοι υποστηρίζουν ότι τα νομικά επιχειρήματα περί δικαιοσύνης έχουν αξία μόνο μεταξύ ίσων. Μεταξύ ισχυρών και αδυνάμων, «ο δυνατός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμή του κι ο αδύναμος παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η ανάγκη».

·         Η Στάση των Μηλίων: Οι Μήλιοι επικαλούνται το δίκαιο, την ηθική και την ελπίδα ότι η Σπάρτη θα τους βοηθήσει, αρνούμενοι να παραδοθούν χωρίς μάχη.

·         Η Κατάληξη: Οι Μήλιοι αρνήθηκαν την υποταγή, οι Αθηναίοι πολιόρκησαν την πόλη και, όταν τηv κατέλαβαν, θανάτωσαν τους άνδρες και πούλησαν τις γυναίκες και τα παιδιά ως δούλους. 

·          

Σημασία του Διαλόγου
Ο Θουκυδίδης παρουσιάζει τον διάλογο αυτόν για να δείξει τη φθορά των ηθικών αξιών από τη δύναμη (αλαζονεία της εξουσίας) και πώς η ωμή πολιτική σκοπιμότητα αντικαθιστά το δίκαιο στις διεθνείς σχέσεις. Το κείμενο αποτελεί κλασική αναφορά στη 
διεθνή πολιτική (ρεαλιστική σχολή). 


ΥΓ:: Ο Θουκιδίδης  στην ιστορία του για τον Πελοποννησιακό πόλεμο τα έγραψε και τα είπε όλα..Προφήτεψε το μέλλον..Δυστυχώς η ιστορία διδάσκει ότι κανένας δεν διδάσκεται από την ιστορία....

                                                          ΜΑΡΙΑ ΦΟΥΚΑ

Σάββατο 25 Οκτωβρίου 2025

Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΕΝΘΕΙ .... ΕΦΥΓΕ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ...




Η συννεφούλα  ταξιδεύει  στους ουρανούς,,,Μαζί της ένα κομμάτι από τα νειάτα μας, τα όνειρά μας, τις μουσικές μας και τα τραγούδια μας.. Κλαίμε και σιγοτραγουδάμε  ..Ποιος στα αλήθεια είμαι εγώ και που πάω...Γιατί αυτό ήταν ο Διονύσης Σαββόπουλος..όχι τόσο τί και πώς απάντησε στα μεγάλα και μικρά ερωτήματα του ανθρώπου...όσο   αυτά που έθεσε ο ίδιος με κείνον τον γοητευτικό τρόπο που μιλούσε και τραγουδούσε...ΑΧ συννεφούλα , συννεφούλα να γυρίσεις σου ζητώ....
ΜΑΡΙΑ ΦΟΥΚΑ
Δεν συμφωνούσα με τις πολιτικές του απόψεις τα πολλά τελευταία χρόνια...Παραδέχομαι όμως ότι είχε κάθε δικαίωμα να τις εκφράζει ...

 

Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2025

ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ



 Παγκόσμια ημέρα εκπαιδευτικών

Αυτών των κακών

Που βρέξει χιονίσει

Μέχρι το μαλλί τους ν ασπρίσει

Φορτωμένοι βιβλία και χάρτες

Μολύβια και όργανα

Μπάλες

Σαν το κεφάλι  μου μεγάλες

Ονειρεύονται χρώματα

Μουσικές και βιβλία

Και λέξεις            

 

Έλα μαζί του να παίξεις

Με παιδιά με χαμόγελα

Θυμωμένα με δάκρυα

Παιδιά μικρά ρυάκια

Χυμένα σε θάλασσες

Προκλήσεις

(Πρέπει το στόμα σου να κλείσεις)

Δραστηριότητες , γραπτές εργασίες 

Και γλώσσες, οθόνες

Ζωή εικονική

Μόνα σε ένα δωμάτιο με εργασία

(Και επιτέλους γιατί νίκησε ο Οκταβιανός  στο  Άκτιο

Και κατέστρεψε έναν έρωτα

Αντώνιος και Κλεοπάτρα

Που δεν ήταν καν από την Πάτρα;;;;)

Παγκόσμια μέρα εκπαιδευτικών

Αυτών των κακών

Των  ασήμαντων, των ανυπάκουων

Των βολεμένων

(βρέξει χιονίσει ο μισθός, κι ας είναι μικρός, τι νομίζεις πώς κάνεις,

Τα παιδιά μας διδάσκεις, μη  χάσκεις

Δεν είσαι δα και ο ΜΕΣΙ , κι ας πονάει η μέση)

Παγκόσμια ημέρα εκπαιδευτικών

Αυτών των μωρών

Που

Θα τους κάνουμε ανθρώπους με όλους τους τρόπους

Αξιολογούμενοι διαρκώς

( το φαί σου να τρως, μη μιλάς, είσαι σκέτος μπελάς

Μας χαλάς και τη σούπα  να ζήσεις

Σερβίρεται καθημερνά στις ΕΙΔΗΣΕΙΣ)

Αξιολογούμενοι είπα

Σαν τον Μαρίνο τον Αντύπα

Επισήμως με μπάντα

Την  εκάστοτε  εξουσία

Που αρνείται όπως πάντα

Να δει την Ουσία

Πως σε όλο τον κόσμο  παιδί δεν υπάρχει χαρούμενο

Χωρίς  το εξής  προαπαιτούμενο……

Ένα σχολείο ανοιχτό, φωτεινό και μεγάλο

( ακούστε βάλτε τα ηχεία)

Κι ένα δάσκαλο επίμονα να μιλάει για ευτυχία…)

             ΜΑΡΙΑ ΦΟΥΚΑ