ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ: ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ

 

Τραγούδι σε στίχους του Σταμάτη Κραουνάκη και μουσική της Μαρίας Πανοσιάν για τον Παύλο Φύσσα που δολοφονήθηκε απο τους Νεοναζί στις 18 Σεπτεμβρίου του 2013. Τραγούδι-Μουσική-Ενορχήστρωση Μαρία Πανοσιάν

Εισαι αδερφος μου

Παύλο Φύσσα

Τωρα σε βλεπω απ την αφισα

Με την πληγη

 Η μνημη που κραταει μαχαιρι

Οπλιζει τωρα κι άλλο χερι

 Και καιει τη γη

ζωες ζηταει να αποτελειωσει

 Ο φασισμος πουλαει τη δοση

 Κι ο καναπες την αγοραζει

 Στις γειτονιες των ηττημενων

Το τερας στεκεται στημενο

Σπιτια ρημαζει

Εις αδερφος μου Παυλο Φυσσα

 Αν εις αερας τωρα φυσα

Να σηκωθουμε

 Με ενα ορφανο τραγουδι Παυλο

Το πληρωσες εσυ το ναυλο

 Χωρις επιστροφη να πουμε

 Εισαι αδερφος μας

 Παυλο Φυσσα

 Αν εισαι αερας τωρα φυσα

  Να σηκωθουμε…

 

Υ.Γ: ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΗΝ ΨΗΦΙΖΑΝ;;;;;;

        ΠΑΡΟΛΑ  ΑΥΤΑ  ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΤΟΥΣ. ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΝΕ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΦΟΝΟ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ..ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΙ!!!                                                      

                                                             ΜΑΡΙΑ ΦΟΥΚΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΗ....

Έφυγε  λοιπόν  η Ευθυμία

Την αποχαιρέτησε όλη  η γειτονιά της

Έλαμπε η ψυχή στην εκκλησία

Και είχε φορέσει τα καλά της…

 

Τα γλυκά  λόγια των ανθρώπων

Που λέγαν μες τα δάκρυά τους

Γίναν καράβια  που τραβάνε

Με φουσκωμένα τα πανιά τους…

 

Να την εταξιδέψουν σ΄ άλλους τόπους

Γαλήνιους και χωρίς πόνο

Σε ένα παράδεισο που εγίνη

Για τους καλούς ανθρώπους μόνο

 

Γιατί με τα χρυσά της χέρια

Πρόσφερε απλόχερα στο κόσμο

Μαργαριτάρια και διαμάντια

Ήταν οι πίτες της με δυόσμο

 

Ήταν μεγάλη η αγκαλιά της

Κουράστηκε πάνω στη γη

Και της αξίζει να ησυχάσει

Μες των αγγέλων τη σιγή

 

Μα για λιγάκι θα ησυχάσει

Και ένα μονάχα  την αγχώνει

Από ψηλά για να βοηθήσει

Με το καλό να ρθει  το εγγόνι…..

 

Θα ναι κοντά του η Ευθυμία

-οι φίλοι την φωνάζουν Έφη-

Και από ψηλά θα κανονίζει

Χαρές να στέλνει από τα νέφη

 

Σε όλους όσους αγαπούσε

Σε ολόκληρη τη γειτονιά της

Γιατί οι καλοί ποτέ δε φεύγουν

Μένει μαζί μας η καρδιά τους……

                                 ΜΑΡΙΑ ΦΟΥΚΑ

Υ.Γ:  ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΕΦΗ…..

 

 

 

 

 

 

ΕΞ ΕΠΑΦΗΣ....

ΕΞ ΕΠΑΦΗΣ

Ζούμε κάτι που δεν συνηθίζεται. Την απόσταση και τη μάσκα. Και τον φόβο. Κυρίως αυτόν. Από το πρωί ως το βράδυ οι Ειδικοί ..Και οι  πάσης φύσεως αναλυτές της κατάστασης..Ο ιός έχει επιστρέψει..Λένε… Είναι εδώ… Ξαναλένε..

<<……..Γι αυτό θα κάνετε πως ζείτε …Από μακριά… Οι κοντινές επαφές μόνο με μάσκα. Απαγορεύονται οι αγκαλιές, τα φιλιά , οι  δακρυσμἐνες συγγνώμες. Τα σταγονίδια της ανάσας σας άκρως επικίνδυνα για τη δημόσια υγεία..Γενικά απαγορεύονται οι ανάσες..Οι εισπνοές και εκπνοές οξυγόνου..Μόνο διοξείδιο του άνθρακα διατίθεται σε μεγάλες ποσότητες…>>

Μαζί με την παρατεταμένη οικονομική κρίση και την ανεργία , το σκηνικό γίνεται ακόμα πιο φρικώδες…

<<…Τα πανεπιστήμια κλειστά …Οι φοιτητές εξ αποστάσεως ζωή και γνώση… Γιατί να λάβουμε μέτρα για να λειτουργήσουν με ασφάλεια… Η ασφάλεια κοστίζει. Είναι ακριβή και να κόψετε το κεφάλι σας να την εξασφαλίσετε, ο καθένας μόνος του..Δεν υπάρχει δημόσια ευθύνη και ανευθυνότητα..Αυτά υπάρχουν μόνο για να αναλύονται από δεκαεπτάχρονους στις Πανελλήνιες…

Τα σχολεία των υπόλοιπων εκπαιδευτικών βαθμίδων ανοιχτά..Αλλά αποκρουστικά ..Και ανασφαλή… Με μάσκες .. Σαν από ταινία επιστημονικής φαντασίας.. Θα μάθετε όμως να ζείτε έτσι ..Για πόσο καιρό θα σας το πουν οι ειδικοί..Και οι πάσης φύσεως αναλυτές της κατάστασης….. >>

Λέξεις κλειδιά:  Μάσκες, πρόστιμα, Απόσταση… Η φρίκη χωρίς αλφαβητική σειρά….

Υ.Γ: Παρόλα αυτά επιμένω ότι τα σχολεία όλων των βαθμίδων ( και τα Πανεπιστήμια) πρέπει να παραμείνουν ανοιχτά… Πάση θυσία και παρά την καθημερινή αποκρουστική κατάσταση που αντιμετωπίζουμε όλοι στο χώρο της εκπαίδευσης (πολυπληθή τμήματα, μάσκες, έλλειψη επαρκούς καθαριότητας)..Ανοιχτά σχολεία..Δια ζώσης εκπαίδευση…. Με όποιο κόστος!!!!

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει  Ευθύνη η Πολιτεία για την αδιέξοδη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στα σχολεία όλης της χώρας… Παρόλο που ως Πόντιος Πιλάτος νίπτει τας χείρας της.. Αφού το προτείνουν και οι ειδικοί…..

                                                        ΜΑΡΙΑ ΦΟΥΚΑ

 

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!

Ποιες είναι, όμως, οι 5 βασικές αρχές της ηλιθιότητας;

Σύμφωνα με τον οικονομολόγο και ιστορικό Carlo M. Cipolla:

 Νόμος 1: «Όλοι υποτιμούν πάντα και αναπόφευκτα τον αριθμό των ηλιθίων που υπάρχουν στον κόσμο».

 Νόμος 2: «Η πιθανότητα κάποιος να είναι ηλίθιος είναι ανεξάρτητη όλων των άλλων χαρακτηριστικών του εν λόγω ατόμου».

Νόμος 3: «Είναι ηλίθιος εκείνος που προκαλεί μια απώλεια για ένα άτομο ή μια ομάδα άλλων ανθρώπων, χωρίς ταυτόχρονα να αποκομίζει κάποιο όφελος».

Νόμος 4: «Όσοι δεν είναι ηλίθιοι υποτιμούν πάντα την καταστροφική δύναμη των ηλίθιων».

Νόμος 5: «Ο ηλίθιος είναι το πιο επικίνδυνο είδος ανθρώπου που υπάρχει, πιο επικίνδυνο από τον κακοποιό». Γιατί είναι άλογος…

 

 O Ντίκενς  έγραψε: «Ο άνθρωπος μπορεί να αντιμετωπίσει τα πάντα, όταν είναι οπλισμένος με βλακεία και καλή πέψη». Ο Σίλερ: «Ενάντια στην ηλιθιότητα, ακόμα κι οι θεοί αγωνίζονται μάταια».

Υ.Γ: Ενδιαφέροντες οι παραπάνω νόμοι..Ταιριάζουν με την επικαιρότητα. Την  καταπληκτική πολιτική του Υπουργείου να στοιβάzει 25 και άνω μαθητές στις τάξεις της Δημοτικής και Μέσης Εκπαίδευσης και παράλληλα να διατυμπανίζει ότι τα σχολεία θα ξεκινήσουν με ασφάλεια για την υγεία μαθητών και εκπαιδευτικών… Οι τελευταίοι θα φέρουν βέβαια την ευθύνη των πιθανών κρουσμάτων του ιού που ταλαιπωρεί την ανθρωπότητα αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά την καταστροφική δύναμη των ηλιθίων που έχουν την εντύπωση ότι επειδή φορούν μάσκες δεν μπορούμε να τους αναγνωρίσουμε…

Θα μας δώσουν βέβαια μάσκες! Και παγουρίνα… Και δεκάδες εγκυκλίους με ανεφάρμοστους και ανέφικτους κανόνες… Το γεγονός ότι ακόμα και τώρα,  λίγες μέρες πριν από τον αγιασμό δεν υπάρχει η στοιχειώδης καθαριότητα στα σχολεία ( μια και δεν έχουν προσληφθεί καθαρίστριες ) είναι για τους αρμόδιους αμελητέο ζήτημα… Κατά τα άλλα εμείς θα βρούμε  τους μαγικούς εκείνους τρόπους να μην συνωστιζόμαστε περισσότερο από ό,τι συνωστιζόμαστε και να μην μιλάμε..Κυρίως αυτό….

Καλή χρονιά αγαπημένοι μου μαθητές και συνάδελφοι… Παρόλο που η βλακεία είναι ανίκητη επιμένω να πιστεύω ότι έχει και τα τρωτά της σημεία..Θα τα βρούμε μαζί και αυτή τη χρονιά…Καλή σχολική χρονιά σε όλους!!!

                                                    ΜΑΡΙΑ ΦΟΥΚΑ

Οι φοιτητές βέβαια πάντα εξ αποστάσεως!! Να μοιραστούν σε μικρότερες ομάδες και να διδάσκονται δια ζώσης ούτε που  περνάει από το μυαλό τους..Κοστίζει...

 

ΕΠΕΣΕ ΒΑΘΙΑ ΣΙΩΠΗ....

Έπεφτε βαθιά σιωπή...Γέλαγε η Μαρία...Η Ζωή σε δυο υπέροχα τραγούδια...Πένθος και Χαρά...Ο Δρόμος ...Όλος ο δίσκος που λάτρεψε η γενιά μου και όχι μόνο...Καλό ταξίδι Γιάννη Πουλόπουλε...

ΜΑΡΙΑ ΦΟΥΚΑ

ΕΦΥΓΕ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ...

ΕΦΥΓΕ Ο  ΠΟΙΗΤΗΣ  ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Υ.Γ: Έχω ξαναπεί ότι οι ποιητές δεν πεθαίνουν..Ζουν στα ποιήματα και στα αισθήματα  που  αυτά  δημιουργούν στην ψυχή μας. Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος  πολύ περισσότερο… Γιατί άφησε τον κόσμο αυτό  πλήρης εμπειριών, περιπετειών και πληγών..Διακινδύνευσε την βολή των  εύκολων επιλογών και έζησε με τα λάθη του και τα πάθη του υπερασπιζόμενος και τα δυο..Μετάνιωσε και για τα δυο..Ποτέ  όμως δεν τα αρνήθηκε… Ακούραστος εραστής  της Κριτικής των Πάντων..Μεταφυσικός και Φυσικός… Ρεαλιστής πικρός με λόγο σαρκαστικό και αυτοσαρκαστικό ..Απολαυστικός όσο λίγοι… Τον αγαπώ και τον θαυμάζω για ό,τι υπήρξε, επέλεξε , υπερασπίστηκε, δέχτηκε, αρνήθηκε..Κυρίως τον αγαπώ γιατί απέδειξε ότι η ηθική δεν είναι θέμα στενομυαλιάς και μικροψυχίας αλλά επιείκειας, γενναιοδωρίας και γενναιότητας… Επέλεξα το ποίημα  Ιθάκη γιατί νομίζω ότι τον αντιπροσωπεύει ..ΤΕΛΕΙΏΝΕΙ ΜΕ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΟ…ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ....

                                                  ΜΑΡΙΑ ΦΟΥΚΑ

ΙΘΑΚΗ

Δὲν ξέρω ἂν ἔφυγα ἀπὸ συνέπεια
ἢ ἀπὸ ἀνάγκη νὰ ξεφύγω τὸν ἑαυτό μου,
τὴ στενὴ καὶ μικρόχαρη Ἰθάκη
μὲ τὰ χριστιανικά της σωματεῖα
καὶ τὴν ἀσφυχτική της ἠθική.
Πάντως, δὲν ἦταν λύση, ἦταν ἡμίμετρο.
Κι ἀπὸ τότε κυλιέμαι ἀπὸ δρόμο σὲ δρόμο
ἀποχτώντας πληγὲς κι ἐμπειρίες.
Οἱ φίλοι ποὺ ἀγάπησα ἔχουνε πιὰ χαθεῖ
κι ἔμεινα μόνος τρέμοντας μήπως μὲ δεῖ κανένας
ποὺ κάποτε τοῦ μίλησα γιὰ ἰδανικά…
Τώρα ἐπιστρέφω μὲ μίαν ὕποπτη προσπάθεια
νὰ φανῶ ἄψογος, ἀκέραιος, ἐπιστρέφω
κι εἶμαι, Θεέ μου, σὰν τὸν ἄσωτο ποὺ ἀφήνει
τὴν ἀλητεία, πικραμένος, καὶ γυρνάει
στὸν πατέρα τὸν καλόκαρδο, νὰ ζήσει
στοὺς κόλπους του μίαν ἀσωτία ἰδιωτική.
Τὸν Ποσειδῶνα μέσα μου τὸν φέρνω,
ποὺ μὲ κρατάει πάντα μακριά.
Μὰ κι ἂν ἀκόμα δυνηθῶ νὰ προσεγγίσω,
τάχα ἡ Ἰθάκη θὰ μοῦ βρεῖ τὴ λύση;

 

 

Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ...

Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΟΛΙΝΑΣ ΜΕΡΜΗΓΚΑ

ΕΙΣΑΓΩΓΉ

ΑΘΗΝΑ , 20 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1941

Αν κάτι γνωρίζει η αστική τάξη, είναι να συζητά.. Γι΄ αυτό εξάλλου μπαίνει σε τέτοιο  κόπο και έξοδα ώστε να στήσει ό,τι χρειάζεται : καναπέδες, πολυθρόνες, τραπέζια και τραπεζάκια όπου  γύρω τους, ενώ τρως , πρέπει και να μιλάς..Στήνει εκδηλώσεις όπως Γεύματα, Δείπνα, Βεγγέρες, εκδηλώσεις όπως αυτή που αποκαλείται Τέιον (ακόμα και όταν είναι από σουσάμι άψητο και σταφίδα, και ο καφές από ρεβίθια ή βραστά κουκούτσια, και το τσάι έχει μια περίεργη γεύση , σχεδόν όσο περίεργη έχει και το νερωμένο γάλα) και της οποίας βασικός σκοπός είναι η συζήτηση. Η πολιτισμένη συζήτηση , που σημαίνει ότι πρέπει να είσαι ευγενικός και συγκρατημένος στα λόγια σου ακόμα κι αν απέναντί σου , σ΄ αυτό εδώ το σαλόνι , κάθεται ο Αντιπρόεδρος της Κατοχικής Κυβέρνησης. Εξάλλου γι΄ αυτό η συζήτηση είναι τέχνη: γιατί απαιτεί τη δεξιότητα του να μετατρέπεις την ανία ή την αγανάκτησή σου σε μιαν ανάλαφρη ανταλλαγή που θα προκαλέσει στους υπόλοιπους οτιδήποτε άλλο εκτός από ανία και αγανάκτηση..

Υ.Γ: Ο ΈΛΛΗΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ είναι πράγματι ένα άκρως ελκυστικό ιστορικό μυθιστόρημα. Μέσα από την ιστορία ενός υπέροχου και πρωτοπόρου Νου περνά μπροστά μας η ιστορία της χώρας μας μια συγκεκριμένη ιστορική περίοδο.(1874-1941)

Η συγγραφέας στον επίλογο του βιβλίου της δηλώνει ….

(Το παρελθόν δεν υπάρχει, κι αυτό ισχύει για την ιστορία των ανθρώπων και για τις ιστορίες των ανθρώπων. Δεν μπορούμε να ξέρουμε τις ζωές των άλλων-<<βιογραφία>> είναι ένας άλλος τρόπος να τις επινοούμε. Ακούμπησα ονόματα , ακούμπησα ζωές , γιατί εκμεταλλεύτηκα τα  <<απερίγραπτα δικαιώματα επί της τέχνης>> Γι ΄ αυτό παρακαλώ τον αγαπητό αναγνώστη να μην ξεχάσει ότι αυτό που κράτησε στα χέρια του είναι, μόνο, ένα μυθιστόρημα.)

Δεν το ξέχασα. Όχι γιατί το ζήτησε η συγγραφέας αλλά γιατί πάντα μου άρεσε αυτός ο τύπος της ιστορίας. Όχι σε όλη της την αλήθεια, πικρή ή γλυκιά, που συχνά σε αφήνει ανικανοποίητο για την έκβαση γεγονότων και ζωών αλλά με την επινοητική ματιά ενὀς τεχνίτη συγγραφέα που θα παρέμβει με την Τέχνη τόσο όσο  για να δημιουργήσει την δική του αλήθεια όχι λιγότερο γοητευτική από την πραγματική. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι η συγγραφέας αλλοίωσε την πραγματική ιστορία ανθρώπων υπαρκτών και ιστορικών γεγονότων αλλά την έδωσε αλλιώς, εισδύοντας στο άβατο της σκέψης και των αισθημάτων τους επειδή δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς… Ποιητική αδεία λοιπόν το ιστορικό μυθιστόρημα δεν χαλκεύει αλλά σμιλεύει τα γεγονότα με σεβασμό στην ιστορική αλήθεια αλλά και στην έμφυτη καλλιτεχνική τάση του ανθρώπου να επιθυμεί την ερμηνεία , την ανάλυση, την συνδημιουργία και την προοπτική των προθέσεων των πρωταγωνιστών αλλἀ και των κομπάρσων των γεγονότων.. Στο τέλος , όλοι υποκλίνονται επί σκηνής ..Η αλήθεια παραμένει αλλά έχει ειπωθεί αλλιώς..

Υ. Γ2: Παρέθεσα την πρώτη παράγραφο από την  εισαγωγή του βιβλίου για δυο λόγους. Πρώτον γιατί μου τράβηξε αμέσως την προσοχή με την φιλοσοφική ματιά του σε σχέση με την συζήτηση..Δεύτερον, γιατί κι εγώ λατρεύω να συζητώ όχι βέβαια πάντα ανάλαφρα  αλλά προσπαθώντας εν τέλει να μην προκαλώ ανία και αγανάκτηση…Το τελευταίο δεν το αποφεύγω κάποιες φορές...

                                                               ΜΑΡΙΑ ΦΟΥΚΑ