Ο Διάλογος των Μηλίων και Αθηναίων (416
π.Χ.), στο 5ο βιβλίο της Ιστορίας του Θουκυδίδη (κεφ. 84-116),
αποτελεί κορυφαίο δείγμα πολιτικού ρεαλισμού και κυνισμού. Οι Αθηναίοι
εκβιάζουν τη Μήλο να υποταχθεί, προτάσσοντας το «δίκαιο του ισχυρότερου» έναντι
της ηθικής, καταλήγοντας στην κατάληψη του νησιού, τη σφαγή των ανδρών και την
υποδούλωση των γυναικόπαιδων.
Βασικά Στοιχεία του Διαλόγου
·
Ιστορικό Πλαίσιο: Κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου, οι Αθηναίοι, στο
απόγειο της δύναμής τους, επιτίθενται στη Μήλο, μια μικρή αποικία των
Σπαρτιατών, η οποία επιθυμούσε να διατηρήσει την ουδετερότητά της.
·
Το Επιχείρημα των Αθηναίων: Οι Αθηναίοι υποστηρίζουν ότι τα νομικά
επιχειρήματα περί δικαιοσύνης έχουν αξία μόνο μεταξύ ίσων. Μεταξύ ισχυρών και
αδυνάμων, «ο δυνατός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμή του κι ο αδύναμος
παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η ανάγκη».
·
Η Στάση των Μηλίων: Οι Μήλιοι επικαλούνται το δίκαιο, την ηθική και την ελπίδα ότι η
Σπάρτη θα τους βοηθήσει, αρνούμενοι να παραδοθούν χωρίς μάχη.
·
Η Κατάληξη: Οι Μήλιοι αρνήθηκαν την υποταγή, οι Αθηναίοι πολιόρκησαν την πόλη και,
όταν τηv κατέλαβαν, θανάτωσαν τους άνδρες και πούλησαν τις γυναίκες και τα
παιδιά ως δούλους.
·
Σημασία του Διαλόγου
Ο
Θουκυδίδης παρουσιάζει τον διάλογο αυτόν για να δείξει τη φθορά των ηθικών
αξιών από τη δύναμη (αλαζονεία της εξουσίας) και πώς η ωμή πολιτική σκοπιμότητα
αντικαθιστά το δίκαιο στις διεθνείς σχέσεις. Το κείμενο αποτελεί κλασική
αναφορά στη διεθνή πολιτική (ρεαλιστική
σχολή).
ΥΓ:: Ο Θουκιδίδης στην ιστορία του για τον Πελοποννησιακό πόλεμο τα έγραψε και τα είπε όλα..Προφήτεψε το μέλλον..Δυστυχώς η ιστορία διδάσκει ότι κανένας δεν διδάσκεται από την ιστορία....
ΜΑΡΙΑ ΦΟΥΚΑ
