ΣΟΦΙΑ- ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙ !!!

Υ.Γ: Επιστρέψαμε χθες! Γεμάτοι εικόνες και συναισθήματα.Η ζωή ένα ταξίδι και το ταξίδι όπως η ζωή..Με τα ωραία αλλά και τα δύσκολα..Η καλή παρέα όμως τα κάνει όλα εύκολα και όμορφα...Κι εμείς ήμασταν μια δεμένη ομάδα, καθηγητές και μαθητές..Υπέροχα παιδιά και ακόμα πιο υπέροχοι συνάδελφοι.. Ταξιάρχη, Κατερίνα, Γίώτα  ..σας αφιερώνω το τραγούδι...Το ταξίδι...<<εγώ θα κάνω ταξίδι τη ζωή μου..ο κόσμος είναι μεγάλος και απέραντος...>>

                                                                       ΜΑΡΙΑ ΦΟΥΚΑ

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ....

Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης Μουσική: Παραδοσιακό Γαλλικό ROM Πρώτη εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης Λουλούδια και τραγούδια και τάματα σου φέρνω να στεγνώσεις τα κλάματα Πράσινους κήπους θα απλώσω να ξαπλώσεις Κι αν λίγο με νοιώσεις το γέλιο σου θα δω Κι όσα σε πνίγουνε δάκρυα κι όσες πίκρες Στη θάλασσα ρίχτες το γέλιο σου να δω Στον ύπνο και στο ξύπνιο και στ' όνειρο Σκοτάδι δίχως τέλος και όριο Μα εγώ θ' ανάψω κεράκια τα όνειρά μου Αγάπη δικιά μου στο φως τους να σε δω Κι όταν θα κάψω λαμπάδες τα φτερά μου Κρυμμένη ομορφιά μου στο φως τους θα σε δω Ο κόσμος μας μεγάλος και απέραντος Χανόμαστε στα βάθη του σύμπαντος Μα εγώ θα κάνω ταξίδι τη ζωή μου Αγάπη ακριβή μου για να 'ρθω να σε βρω Μέσα στ' αστέρια σαν φως θα ταξιδέψω Σαν άστρο θα πέσω για να 'ρθω να σε βρω

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ!!

Υ.Γ: Εγώ πάλι λέω ότι το ταξίδι θέλει καλή παρέα!! Και έχουμε άφθονη!! Μικροί μεγάλοι λοιπόν  αύριο επί ποδός..Ταξιδεύουμε ..Ο Θεός μαζί μας! 

                                                     ΜΑΡΙΑ ΦΟΥΚΑ

ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ...

ΜΑΣΚΕΣ!!!

Ποτέ δεν μ΄ άρεσαν οι Αποκριές.

Το επιδεικτικό ξεφάντωμα.

Οι μάσκες.

Το υποκριτικό ναυάγιο της λύπης

Που είναι πάντα ζωντανή

Και κρύβεται

Σε δήθεν γλεντοκόπια.

Πάντα αντιπαθούσα

Τις καλοπληρωμένες επετείους

Τις αφιερωμένες μέρες

Σε λαμπερά περιτυλίγματα

Χωρίς ουσία.

Μόνο και μόνο για να κρύβεται

Στις λέξεις

Η γενική ανοησία.

Ποτέ δε μ΄ άρεσαν οι Αποκριές.

Τα κάθε είδους προσωπεία.

Υ.Γ: Δεν το έχω με το Καρναβάλι..Από μικρή..Τόση χαρά και κέφι να επιδεικνύεται με κραυγές παντού  μου δημιουργεί τάσεις φυγής… Με πνίγει τόσο ξεφάντωμα..Ιδιοτροπία μου θα μου πείτε..Χρήζει ψυχιατρικής ενδεχομένως ανάλυσης.. Τί σε πειράζει κυρά μου να χαίρεται και να γλεντά ο κόσμος; Τόσα προβλήματα έχει. Να μη το ρίξει λιγάκι έξω;  Δίκιο βουνό, αγαπητοί μου φίλοι..Μόνο που εγώ δεν έχω πρόβλημα με τη χαρά..Έχω με την απειλή που εκτοξεύει γύρω της να σε διδάξει τι θα πει Πατρινός.. Έχω με την αδιάκριτη επίδειξή της χωρίς έλεος για τους πιο cool τύπους, τους αγοραφοβικούς  και τους μελαγχολικούς ή τους ιδιότροπους σαν και μένα..Έχω με τη χαρά που βιώνεται ως υποχρέωση. Και πάλι ο αντίλογος..Αν δεν σου αρέσει κυρά μου δεν σε υποχρεώνει κανένας να χαρείς και να διασκεδάσεις .Πρέπει να μας χαλάσεις τη διάθεση με τις φιλοσοφικές σου αρλούμπες; Επαναλαμβάνω. Είμαι άνθρωπος που επιζητώ τη χαρά στην παρέα , στην επαφή με τους ανθρώπους , στη καθημερινή συνάντηση.. Βλέπω συνήθως με επιείκεια κάθε ανάγκη του ανθρώπου να εκφραστεί και να εκφράσει συναισθήματα. Απλώς δεν αντέχω αυτό να ταυτίζεται με παρελάσεις αλαλαζόντων που χοροπηδούν σαν να μην υπάρχει αύριο. Ντροπή της Πάτρας πάψε..Ακούω από παντού..Ο.Κ φίλοι μου, εσείς που αγαπάτε το Καρναβάλι και δεν είστε λίγοι, συγχωρέστε με..Δεν αμφιβάλλω για την ειλικρινή χαρά σας..Και περί ορέξεως… Τα γνωστά… Καλή Καθαρή Δευτέρα  σε όλους  και καλή Σαρακοστή…

                                                  ΜΑΡΙΑ ΦΟΥΚΑ

ΓΥΝΑΙΚΑ...

1.    Νίκος Καββαδίας, «Γυναίκα»

Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία

Παίξε στον άνεμο τη γλώσσα σου και πέρνα

Αλλού σε λέγανε Γιουδήθ, εδώ Μαρία

Το φίδι σκίζεται στο βράχο με τη σμέρνα

                        Από παιδί βιαζόμουνα, μα τώρα πάω καλιά μου  

         Μια τσιμινιέρα με όρισε στον κόσμο και σφυρίζε

Το χέρι σου, που χάιδεψε τα λιγοστά μαλλιά μου      για μια στιγμή αν με λύγισε, σήμερα δεν με ορίζει

Βαμμένη. Να σε φέγγει κόκκινο φανάρι

Γιομάτη   φύκια και ροδάνθη, αμφίβια Μοίρα

Καβάλαγες ασέλωτο με δίχως χαλινάρι

πρώτη φορά, σε μια σπηλιά, στην Αλταμίρα

Σαλτάρει ο γλάρος το δελφίνι να στραβώσει

Τι με κοιτάς; Θα σου θυμίσω εγώ που μ’ είδες

Στην άμμο πάνω σ’ είχα ανάστροφα ζαβώσει

τη νύχτα που θεμέλιωναν τις Πυραμίδες

Βαμμένη. Να σε φέγγει φως αρρωστημένο

διψάς χρυσάφι. Πάρε, ψάξε, μέτρα

Εδώ κοντά σου, χρόνια ασάλευτος να μένω

ως να μου γίνεις Μοίρα, Θάνατος και Πέτρα….

Υ.Γ: Αλλού σε λέγανε  Γιουδίθ.. Εδώ Μαρία… Χρόνια πολλά σε όλες τις γυναίκες..όσο για τον τελευταίο στίχο του ποιήματος…. υπέροχος .....Μοίρα, Θάνατος και Πέτρα...Οι Γυναίκες όλες.....

ΜΑΡΙΑ ΦΟΥΚΑ

ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ...

Υ.Γ1: Τα παλιά τραγούδια έχουν στην καρδιά μου θέση ξεχωριστή. Είναι της παρέας και της συντροφιάς. Δημιουργούν μια γλυκιά νοσταλγία για τα χρόνια που έφυγαν και για τους ανθρώπους που πήραν μαζί τους. Ένα αίσθημα δηλαδή γλυκόπικρο που αντέχεται όμως. Φύσει μελαγχολικό άτομο, παρόλο που δεν μου φαίνεται, εκτιμώ πολύ όσους βρίσκουν την χαρά στα απλά, καθημερινά πράγματα που φέρνουν τους ανθρώπους κοντά και τους ζεσταίνουν την ψυχή.

Πώς  αλλιώς; Αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι.. Και η αγάπη θέλει γιορτή. Θέλει κουβέντα και μοίρασμα. Αγαθών και αισθημάτων. Προπάντων καλοσύνη και απλότητα. Και μουσική βεβαίως. Είτε παλιά είτε σύγχρονη ..Όπως προτιμάτε....Καλή Τσικνοπέμπτη σε όλους τους φίλους μου , καλές Απόκριες και καλή Σαρακοστή!!!!

Υ.Γ2:...Και το ξέρει η ανθρωπότης

            Πως ο Θεός είναι Πλακιώτης

            Και όταν σιγοψιχαλίζει

           Τα βασιλικά ποτίζει..

Από  πολλές  θεολογίζουσες βαρυσήμαντες αναλύσεις προτιμώ αυτή που έχει κάτι από την ομορφιά των απλών καλών ανθρώπων που ξέρουν να γιορτάζουν την κάθε μέρα. Με λίγο κρασί, πολλή διάθεση και ακόμα περισσότερη επιείκεια....

                                                               ΜΑΡΙΑ ΦΟΥΚΑ

ΑΠΟΛΑΣ ΛΕΡΜΙ: ΕΝΑΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟ.

ΑΠΟΛΑΣ ΛΕΡΜΙ: ΕΝΑΣ ΥΠΕΡΟΧΟΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ-ΤΟΥΡΚΟΣ ΥΠΗΚΟΟΣ

Ο νεαρός τραγουδιστής Απόλας (όπως γράφει στο μπράτσο του στα Ελληνικά) Lermi, γεννήθηκε το 1984, στην Τόνια της Τραπεζούντας, ένα από τα Ελληνόφωνα χωριά του Πόντου.

Μιλάει την διάλεκτο "Ρωμαίικα" που έμαθε από τους γονείς και τους παππούδες του, οι οποίοι του μεταλαμπάδευσαν την αγάπη τους για την ποντιακή παράδοση.

Υ.Γ: Άκουσα τα τραγούδια του και στα ελληνικά και στα τούρκικα και τα αγάπησα πολύ. Ο τρόπος που τα ερμηνεύει και στις δυο γλώσσες υπέροχος. Κάποτε στα μέρη του, στον Πόντο, ζούσαν Έλληνες και Τούρκοι μαζί. Όπως η γιαγιά μου από την πλευρά της μητέρας μου που καταγόταν από την Καστάμονη της Μ.Ασίας και ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το 1922  ετών επτά.  Ήξερε καλά και τις δυο γλώσσες. Τα μυστικά της τα έλεγε στα τούρκικα. Ο Απόλας Λέρμι λοιπόν κράτησε στην καρδιά του και τις δυο πατρίδες. Αφιερωμένα τα τραγούδια του σε όλους όσους πιστεύουν ότι η μουσική φέρνει κοντά τους ανθρώπους και δεν τους χωρίζει.  

                                                             ΜΑΡΙΑ ΦΟΥΚΑ

ΚΟΝΤΡΑ ΡΟΛΟΣ...

 ΕΦΥΓΕ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ  ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΟΓΟΘΕΤΙΔΗΣ

Υπήρξε ο αγαπημένος ηθοποιός του πατέρα μου. Ηθοποιός με πηγαίο ταλέντο και σπάνια αφοσίωση στην Τέχνη του.  Ήταν άνθρωπος μοναχικός και λιγομίλητος. Στην ιστορία του θεάτρου όμως έμεινε ως ο σπουδαιότερος κωμικός ηθοποιός της εποχής του και όχι μόνο. Ίσως γιατί ως εσωστρεφής ο ίδιος αντιλαμβανόταν καλύτερα την ανάγκη του κόσμου να γελάσει. Να ξεφύγει από την σοβαρότητα και τη σοβαροφάνεια. Και οι ταινίες του αλλά και τα θεατρικά έργα που ανέβασε είναι απόδειξη του ταλέντου του να προκαλεί το γέλιο του κοινού αβίαστα χωρίς υπερβολές στο παίξιμό του. Μια γκριμάτσα, μια σιωπή εκεί που δεν την περιμένεις, ένα σκύψιμο, μια παράταιρη κίνηση, ένα νεύμα…. Μαθητής του Ζωγράφειου σχολείου της Πόλης κουβαλάει  μαζί του τη θλίψη της Ανατολής που χάθηκε για πάντα. Ίσως γι αυτό οι κωμωδίες του περιέχουν πάντα την συγκίνηση του ανθρώπου που συναντιέται με την καλοσύνη, τον έρωτα, την αγάπη, την αφοσίωση, την φιλία.. Σαν να επιστρέφει πάντα από τα μέρη που άφησε και πρέπει να καλοπιάσει την καινούργια πατρίδα με το γέλιο και τα αστεία του. Θα μου πείτε. Δικές μου αυθαίρετες ερμηνείες .Εννοείται !!!

Οι παρακάτω  εκπληκτικοί στίχοι και η μουσική  του Μάνου Χατζιδάκι καθώς και η ερμηνεία του Τάκη Χορν , αφιερωμένοι σ΄ αυτόν….

Ηθοποιός σημαίνει φως.

Είναι καημός πολύ πικρός

και στεναγμός πολύ μικρός.

Μίλησε, κλαις;

Όχι δε λες.

Μήπως πεινάς;

Και τι να φας!

Όλο γυρνάς, πες μου πού πας;

Σ' αναζητώ στο χώρο αυτό,

γιατί είμ' εγώ πολύ μικρός

και θλιβερός ηθοποιός.

Θα παίξεις μια, θα παίξω δυο.

Θα κλάψεις μια, θα κλάψω δυο.

Σαν καλαμιά θα σ'αρνηθώ,

θα σκεπαστώ, θα τυλιχτώ

μ' άσπρο πανί κι ένα πουλί,

άσπρο πουλί που θα καλεί

τ' άλλο πουλί, το μαύρο πουλί.

Παρηγοριά στη λυγαριά, υπομονή!

 Αχ πώς πονεί!

Κι ύστερα λες για δυο τρελές

που μ' αγαπούν γιατί σιωπούν,

 γιατί σιωπούν......

 Έλα στο φως, παίζω θα δεις

  Είμαι σοφός μην απορείς,

 έλα στο φως, παίζω θα δεις.

Ηθοποιός, ό,τι κι αν πεις

είναι καημός πολύ πικρός

και στεναγμός πολύ βαθύς.

 Ηθοποιός, είτε μωρός,

 είτε σοφός είμαι κι εγώ,

 καθώς κι εσύ είσαι παιδί,

 που καρτερεί κάτι να δει.

Πιες το κρασί, στάλα χρυσή

απ' τη ψυχή, ως την ψυχή.

Υ.Γ: Αγαπώ τους ηθοποιούς που  ταιριάζουν σε αυτούς τους στίχους, τη μουσική και την ερμηνεία. Όπως ο Βασίλης Λογοθετίδης….

                                                     ΜΑΡΙΑ ΦΟΥΚΑ